Work from Home ภาระภาษีและข้อยกเว้น

• แชร์บทความ
• ทวีต
• ส่งไลน์

การทำงานที่บ้าน (Work from Home)

ประมวลรัษฎากรมิได้กำหนดนิยามไว้โดยเฉพาะ สำหรับสถานะทางภาษีในกรณีการทำงานที่บ้าน เงินช่วยเหลืออาจถือเป็นผลประโยชน์เพิ่มของพนักงาน ซึ่งเข้าข่ายเงินได้ตามมาตรา 40 (1) (เงินได้จากการจ้างแรงงาน) หรือมาตรา 40 (2) (เงินได้จากการรับทำงานให้หรือให้บริการ) ตามลักษณะของการจ้างงาน

เงินช่วยเหลือค่าครองชีพ (WFH Allowance)

คือ เงินที่จ่ายช่วยเหลือค่าครองชีพของพนักงานเพื่อสนับสนุนการทำงานแบบ WFH เช่น ค่าไฟฟ้า ค่าอินเทอร์เน็ต ค่าอุปกรณ์ ซึ่งจะตีความว่าเป็นเงินที่ได้จากหน้าที่การงาน ถือเป็นเงินได้ตามมาตรา 40 (1) ซึ่งลูกจ้างต้องนำมารวมเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ข้อยกเว้นภาษีของลูกจ้าง

เงินได้จากการจ้างแรงงานปกติ เช่น เบี้ยเลี้ยง โบนัส เงินค่าตำแหน่ง ต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หากเป็นการจ่ายเพื่อชดเชยค่าใช้จ่ายที่พนักงานได้จ่ายออกไป “ตามความจำเป็น” และ “โดยเฉพาะเจาะจง” เพื่อการปฏิบัติงานของบริษัท อาจถือเป็นเงินได้ที่ ได้รับยกเว้นภาษีตามมาตรา 42 (17) แต่ต้องมีหลักฐานใบเสร็จรับเงินในนามบริษัทมาพิสูจน์

เงื่อนไขรายจ่ายของนายจ้าง

ภาษีเงินได้นิติบุคคล บริษัทสามารถนำค่าใช้จ่ายที่จ่ายให้พนักงานสำหรับการทำงานแบบ WFH มาใช้เป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ หากเข้าเงื่อนไขดังนี้

พิสูจน์ได้ว่าเกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการ มีหลักฐานการจ่ายเงิน

ภาษีซื้อ หากค่าสาธารณูปโภคจ่ายในนามของพนักงาน บริษัทไม่สามารถนำภาษีซื้อนั้นมาหักออกจากภาษีขายได้ แม้บริษัทจะจ่ายชดเชยให้